หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้
ทางน้ำชลประทานห้วยแม่คำมี จากศูนย์กลางฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม
อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๒๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง
จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๒๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ทาง
น้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร จากศูนย์กลางฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่
๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา
ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๓.๒๔๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ และทางน้ำ
ชลประทานคลองซอย ๒ ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร จากกิโลเมตรที่ ๒.๓๑๐
ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึง
ท่อระบายปลายคลองซอย ๒ ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๒.๑๘๕
ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน
เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการ
ชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔
) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึง
จำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้