ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
กฎกระทรวง
กำหนดจำนวนเงินหลักประกันการประกอบธุรกิจนำเที่ยว
พ.ศ. ๒๕๖๓
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
พ.ศ. ๒๕๕๑ และมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่ม
เติมโดยพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการ
ท่องเที่ยวและกีฬาออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนเงินหลักประกัน พ.ศ. ๒๕๕๕
ข้อ ๒ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะต้องวางหลักประกันต่อนายทะเบียน ณ
สำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์สาขาที่มีหน้าที่และอำนาจครอบคลุมสถานที่ประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวของผู้ขอรับใบอนุญาต ดังต่อไปนี้
(๑) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวประเภทเฉพาะพื้นที่ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวนเงินสามพัน
บาท
(๒) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวประเภทภายในประเทศ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวนเงินหนึ่ง
หมื่นห้าพันบาท
(๓) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวประเภทนำเที่ยวจากต่างประเทศ ต้องวางหลักประกันเป็น
จำนวนเงินสามหมื่นบาท
(๔) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวประเภททั่วไป ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวนเงินหกหมื่นบาท
ข้อ ๓ ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวซึ่งวางหลักประกันไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับมีสิทธิได้
รับคืนเงินหลักประกันหรือลดภาระหลักประกันตามหนังสือค้ำประกันของธนาคารที่ได้วางไว้เกินจำนวนเงิน
หลักประกันที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
พิพัฒน์ รัชกิจประการ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุง
จำนวนเงินหลักประกันที่ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะต้องวางหลักประกันต่อนายทะเบียน
เพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจและสอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน ประกอบกับมาตรา ๑๘ แห่ง
พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติธุรกิจนำ
เที่ยวและมัคคุเทศก์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ บัญญัติให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวต้องวาง
หลักประกันตามจำนวนเงินที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
JUSLUME