หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่ง
ประเทศไทยมีความจำเป็นต้องใช้พื้นที่บางส่วนของป่าแม่จาง ในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ
จังหวัดลำปาง ซึ่งเป็นป่าสงวนแห่งชาติ ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๒ (พ.ศ. ๒๕๐๕) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติคุ้มครองและสงวนป่า พุทธศักราช ๒๔๘๑ เนื้อที่ประมาณ ๑,๗๗๔ ไร่ เพื่อให้หน่วยงานที่
เกี่ยวข้องนำไปดำเนินการออกเอกสารสิทธิให้แก่ผู้ซึ่งได้รับผลกระทบจากโครงการขยายเหมืองแม่เมาะและ
โครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำแม่จางของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย สมควรเพิกถอนพื้นที่ป่าดัง
กล่าวออกจากการเป็นป่าสงวนแห่งชาติบางส่วน และโดยที่แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่จางตามแผนที่
ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๒ (พ.ศ. ๒๕๐๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองและสงวนป่า
พุทธศักราช ๒๔๘๑ มีพื้นที่ครอบคลุมถึงพื้นที่ตำบลบ้านดง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ด้วย แต่กฎ
กระทรวงไม่ได้ระบุชื่อตำบลดังกล่าวไว้ ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๑๙ ได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตท้องที่การ
ปกครอง โดยเขตตำบลบ้านดงถูกกำหนดให้อยู่ใน “กิ่งอำเภอแม่เมาะ” และในปี พ.ศ. ๒๕๒๔ ได้มีการแบ่ง
ท้องที่ “ตำบลบ้านดง กิ่งอำเภอแม่เมาะ” ตั้งเป็น “ตำบลแม่เมาะ กิ่งอำเภอแม่เมาะ” และในปี พ.ศ.
๒๕๒๗ ได้มีการยกฐานะ “กิ่งอำเภอแม่เมาะ” เป็น “อำเภอแม่เมาะ” ประกอบกับได้มีการเปลี่ยนแปลง
เขตตำบลภายในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติภายหลังจากที่กฎกระทรวงดังกล่าวใช้บังคับแล้ว โดยในปี พ.ศ.
๒๕๒๑ ได้มีการแบ่งท้องที่ “ตำบลหัวเสือ อำเภอแม่ทะ” ตั้งเป็น “ตำบลสบป้าด อำเภอแม่ทะ” และในปี
พ.ศ. ๒๕๓๒ ได้มีการโอน “ตำบลสบป้าด” ไปอยู่ใน “อำเภอแม่เมาะ” และในปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ได้มีการแบ่ง
ท้องที่ “ตำบลดอนไฟ อำเภอแม่ทะ” ตั้งเป็น “ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ” สมควรแก้ไขชื่อและเขตท้องที่
การปกครองในแผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ถูกต้องเสียในคราวเดียวกัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้