๑. ให้นายกรัฐมนตรีมีอำนาจจัดตั้งสภาที่ปรึกษาเพื่อพัฒนาแรงงานแห่งชาติขึ้น เพื่อทำหน้าที่
เป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลในส่วนที่เกี่ยวกับด้านแรงงาน ดังนี้
๑.๑ พิจารณาข้อเสนอของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับนโยบาย กฎหมาย และมาตรการด้าน
แรงงานของประเทศ เพื่อให้มีการใช้แรงงานอย่างเต็มที่ มีการให้ความคุ้มครอง และสวัสดิการแก่ผู้ใช้
แรงงานที่เหมาะสม ขจัดความเหลื่อมล้ำระหว่างกลุ่มผู้ใช้แรงงาน ตลอดจนพิจารณาความต้องการอัน
จำเป็นของผู้ใช้แรงงานด้วย
๑.๒ เสนอความเห็นต่อรัฐบาลในปัญหาแรงงานที่เกิดขึ้นและมาตรการแก้ไข
๑.๓ เสนอหลักสูตรการศึกษาแก่ลูกจ้างและนายจ้างตลอดจนเจ้าหน้าที่ของรัฐในด้านแรงงาน
รวมถึงการดูแลให้การศึกษาอบรมให้เป็นไปตามหลักสูตรด้วย
๑.๔ เสนอหลักสูตรวิชาการแรงงานแก่สถาบันการศึกษาต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับระดับความรู้
และท้องที่
๑.๕ ประสานการให้ความช่วยเหลือต่าง ๆ ในด้านการศึกษาอบรมจากองค์การ มูลนิธิ หรือ
สถาบันอื่น ๆ ทั้งที่มาจากภายในประเทศ และภายนอกประเทศ
๑.๖ ให้การแนะนำด้านวิชาการแรงงานต่อหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งที่เป็นของรัฐ ของเอกชน และ
ประชาชนทั่วไป