หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๘ วรรคสี่ แห่ง
พระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๓๙ กำหนดให้ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับ
ราชการใหม่อาจมีสิทธิได้รับเงินประเดิมตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง และโดยที่ข้อ
๑ (๓) แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๙ กำหนดเหตุที่สมาชิกกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการผู้ซึ่งออกจากราชการไปและกลับเข้า
รับราชการใหม่ หลังวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๔๐ มีสิทธิได้รับเงินประเดิมเพียง ๔ กรณี ซึ่งยังไม่ครอบคลุมถึง
การออกจากราชการด้วยเหตุอื่นและขณะที่ลาออกยังไม่มีสิทธิรับบำเหน็จบำนาญซึ่งไม่สามารถนำเวลา
ราชการเดิมมานับต่อเนื่องเพื่อสิทธิในเงินประเดิมทั้งที่บทบัญญัติมาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติกองทุน
บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๓๙ กำหนดให้ข้าราชการซึ่งออกจากราชการและต่อมากลับเข้ารับ
ราชการใหม่ตั้งแต่วันที่พระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับ สามารถนับเวลาราชการสำหรับคำนวณบำเหน็จ
บำนาญตอนก่อนออกจากราชการต่อเนื่องกับการรับราชการในตอนหลังได้ อีกทั้งเจตนารมณ์ในการให้เงิน
ประเดิมแก่สมาชิกก็เพื่อชดเชยสูตรบำนาญที่เปลี่ยนไปซึ่งทำให้เงินบำนาญลดลง ประกอบกับกฎหมาย
บังคับว่าผู้ที่กลับเข้ารับราชการใหม่ ต้องเป็นสมาชิกกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ดังนั้น เพื่อมิให้
ข้าราชการที่เข้าเงื่อนไขดังกล่าว ต้องเสียสิทธิและผลประโยชน์ในเงินประเดิมที่ควรมีสิทธิได้รับเมื่อเริ่มเป็น
สมาชิกโดยผลของช่องว่างของกฎหมาย สมควรกำหนดเหตุแห่งสิทธิที่จะได้รับเงินประเดิมเพิ่มเติมเพื่อให้
ข้าราชการผู้นั้นได้รับเงินประเดิมในส่วนที่เคยมีสิทธิต่อเนื่องไปด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้