กำลังโหลด…

Juslume · ระบบจัดทำเอกสารคดี

กฎกระทรวงการอนุญาตนำยาเสพติดให้โทษหรือวัตถุออกฤทธิ์ซึ่งต้องใช้รักษาโรคเฉพาะตัวติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร พ.ศ. 2567

กฎกระทรวงใช้บังคับพ.ศ. 2567มีผล 21 กันยายน 2567

ย้อนกลับ

วันที่ประกาศ22 สิงหาคม 2567

จำนวนมาตราหลัก (ไม่รวมมาตราแทรก)0 มาตรา

ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท

อ่าน 🔒 เขียน / ไฮไลท์

กฎกระทรวง

การอนุญาตนำยาเสพติดให้โทษหรือวัตถุออกฤทธิ์ซึ่งต้องใช้รักษาโรคเฉพาะตัว

ติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร

พ.ศ. ๒๕๖๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยา

เสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔ และมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๓๙ วรรคหนึ่งและวรรคสอง แห่งประมวล

กฎหมายยาเสพติด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุ

เบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิก

(๑) ข้อ ๒ (๔) ข้อ ๔ (๔) ข้อ ๕ และข้อ ๑๒ แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาต

ผลิต นำเข้า หรือส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ พ.ศ. ๒๕๖๓

(๒) ข้อ ๓ (๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วย

ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม

สำหรับผู้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๓ ผู้ป่วยซึ่งเดินทางระหว่างประเทศและต้องใช้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ หรือประเภท

๓ เพื่อรักษาโรคเฉพาะตัว ที่ประสงค์จะขออนุญาตนำยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ หรือประเภท ๓ ติดตัว

เข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในปริมาณที่จำเป็นสำหรับการใช้รักษาไม่เกินเก้าสิบวัน ให้ยื่นคำขอ

รับใบอนุญาตต่อผู้อนุญาตไม่น้อยกว่าสิบห้าวันก่อนวันที่นำยาเสพติดให้โทษดังกล่าวติดตัวเข้ามาในหรือ

ออกไปนอกราชอาณาจักรในแต่ละครั้ง พร้อมด้วยใบสั่งยาหรือหนังสือรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพ

เวชกรรมหรือผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมซึ่งเป็นผู้ให้การรักษา โดยระบุชื่อและที่อยู่ของผู้ป่วย การวินิจฉัย

โรคหรืออาการของผู้ป่วย ชื่อและรูปแบบของยา ขนาดยาที่ใช้ จำนวนหรือปริมาณยาที่ผู้ประกอบวิชาชีพสั่ง

ชื่อและที่อยู่ของผู้ประกอบวิชาชีพ และข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานอื่นตามที่กำหนดในแบบคำขอ

การนำยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ หรือประเภท ๓ ส่วนที่เหลือจากที่ได้รับอนุญาตตามวรรค

หนึ่งติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรสำหรับการเดินทางในครั้งนั้น ไม่ต้องขออนุญาตตาม

วรรคหนึ่งอีก

ข้อ ๔ ผู้ป่วยซึ่งเดินทางระหว่างประเทศและต้องใช้วัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือ

ประเภท ๔ เพื่อรักษาโรคเฉพาะตัว ที่ประสงค์จะขออนุญาตนำวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓

หรือประเภท ๔ ติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในปริมาณที่จำเป็นสำหรับการใช้รักษาที่เกิน

สามสิบวันแต่ไม่เกินเก้าสิบวัน ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อผู้อนุญาตไม่น้อยกว่าสิบห้าวันก่อนวันที่นำวัตถุ

ออกฤทธิ์ดังกล่าวติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในแต่ละครั้ง พร้อมด้วยใบสั่งยาหรือหนังสือ

รับรองของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมซึ่งเป็นผู้ให้การรักษา โดยระบุชื่อ

และที่อยู่ของผู้ป่วย การวินิจฉัยโรคหรืออาการของผู้ป่วย ชื่อและรูปแบบของยา ขนาดยาที่ใช้ จำนวนหรือ

ปริมาณยาที่ผู้ประกอบวิชาชีพสั่ง ชื่อและที่อยู่ของผู้ประกอบวิชาชีพ และข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานอื่น

ตามที่กำหนดในแบบคำขอ

การนำวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ส่วนที่เหลือจากที่ได้รับอนุญาต

ตามวรรคหนึ่งติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรสำหรับการเดินทางในครั้งนั้น ไม่ต้องขอ

อนุญาตตามวรรคหนึ่งอีก

ข้อ ๕ บุคคลดังต่อไปนี้อาจยื่นคำขอรับใบอนุญาตแทนผู้ป่วยตามข้อ ๓ หรือข้อ ๔

(๑) บิดา มารดา หรือผู้ปกครอง ในกรณีที่ผู้ป่วยนั้นมีอายุไม่เกินสิบแปดปี

(๒) บิดา มารดา ผู้รับบุตรบุญธรรม คู่สมรส บุตร บุตรบุญธรรม พี่น้อง ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์

ในกรณีที่ผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้ให้การรักษารับรองเป็นหนังสือว่าผู้ป่วยนั้น เป็นบุคคล

วิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ไม่รู้สึกตัว หรือไม่สามารถสื่อสารหรือแสดงเจตนา

ได้

ข้อ ๖ เจ้าของสัตว์ซึ่งนำสัตว์ป่วยเดินทางระหว่างประเทศและต้องใช้วัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒

ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ เพื่อรักษาโรคเฉพาะตัวของสัตว์นั้น ที่ประสงค์จะขออนุญาตนำวัตถุออกฤทธิ์ใน

ประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในปริมาณที่จำเป็น

สำหรับการใช้รักษาที่เกินสามสิบวันแต่ไม่เกินเก้าสิบวัน ให้เจ้าของสัตว์ซึ่งมีอายุตั้งแต่สิบแปดปีขึ้นไปยื่น

คำขอรับใบอนุญาตต่อผู้อนุญาตไม่น้อยกว่าสิบห้าวันก่อนวันที่นำวัตถุออกฤทธิ์ดังกล่าวติดตัวเข้ามาในหรือ

ออกไปนอกราชอาณาจักรในแต่ละครั้ง พร้อมด้วยใบสั่งยาหรือหนังสือรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพการ

สัตวแพทย์ชั้นหนึ่งซึ่งเป็นผู้ให้การรักษา โดยระบุชื่อและที่อยู่ของเจ้าของสัตว์ การวินิจฉัยโรคหรืออาการ

ของสัตว์ป่วย ชื่อและรูปแบบของยา ขนาดยาที่ใช้ จำนวนหรือปริมาณยาที่ผู้ประกอบวิชาชีพสั่ง ชื่อและที่

อยู่ของผู้ประกอบวิชาชีพ และข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานอื่นตามที่กำหนดในแบบคำขอ

อนุญาตตามวรรคหนึ่งอีก

ข้อ ๗ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๓ ข้อ ๔ หรือข้อ ๖ แล้วแต่กรณี ให้ผู้อนุญาตตรวจ

สอบคำขอรับใบอนุญาต รวมทั้งข้อมูล เอกสาร และหลักฐานว่าถูกต้องและครบถ้วนหรือไม่ ถ้าถูกต้องและ

ครบถ้วน ให้ออกหลักฐานการรับคำขอให้แก่ผู้ขออนุญาต แต่หากไม่ถูกต้องหรือยังขาดข้อมูล เอกสาร หรือ

หลักฐานใด ให้แจ้งผู้ขออนุญาตทราบทันที ถ้าเป็นกรณีที่สามารถแก้ไขเพิ่มเติมได้ในขณะนั้น ให้แจ้งให้ผู้ขอ

อนุญาตดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมหรือส่งข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานเพิ่มเติมให้ครบถ้วน ถ้าเป็นกรณีที่ไม่

อาจดำเนินการได้ในขณะนั้น ให้บันทึกความบกพร่องนั้นไว้ และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขเพิ่มเติมคำขอรับ

ใบอนุญาตหรือจัดส่งข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานให้ถูกต้องและครบถ้วนภายในระยะเวลาที่ผู้อนุญาต

กำหนด ในกรณีที่การยื่นคำขอรับใบอนุญาตมิได้กระทำโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ ให้ผู้อนุญาตและผู้ขอ

อนุญาตลงนามไว้ในบันทึกนั้นด้วย

ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตไม่แก้ไขเพิ่มเติมคำขอรับใบอนุญาตหรือไม่ส่งข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐาน

ให้ถูกต้องและครบถ้วนภายในระยะเวลาที่ผู้อนุญาตกำหนด ให้ถือว่าผู้ขออนุญาตไม่ประสงค์จะดำเนินการ

ต่อไป และให้ผู้อนุญาตจำหน่ายเรื่องออกจากสารบบ

ข้อ ๘ ในกรณีที่คำขอรับใบอนุญาต รวมทั้งข้อมูล เอกสาร และหลักฐานถูกต้องและครบถ้วน

ให้ผู้อนุญาตพิจารณาคำขอรับใบอนุญาตให้แล้วเสร็จภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอรับใบอนุญาต

และให้ผู้อนุญาตมีหนังสือแจ้งให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่พิจารณาเสร็จ

ในกรณีที่ผู้อนุญาตมีคำสั่งไม่อนุญาต ให้มีหนังสือแจ้งให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในเจ็ดวันนับแต่

วันที่มีคำสั่งไม่อนุญาต พร้อมด้วยเหตุผลและสิทธิอุทธรณ์

ข้อ ๙ การยื่นคำขอ การแจ้ง หรือการติดต่อใด ๆ และการออกเอกสารหลักฐานต่าง ๆ ตามกฎ

กระทรวงนี้ ให้ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์

ในกรณีที่มีเหตุไม่สามารถดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ตามวรรคหนึ่ง ให้ดำเนิน

การ ณ สำนักงาน อย. กระทรวงสาธารณสุข หรือสถานที่อื่นตามที่เลขาธิการ อย. กำหนดโดยประกาศใน

ราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๑๐ คำขอและใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ ให้เป็นไปตามแบบที่เลขาธิการ อย. กำหนด

โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่มีการออกใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ ให้ออกเป็นใบอนุญาตนำเข้าหรือส่ง

ออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ หรือประเภท ๓ หรือวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือ

ประเภท ๔ และให้สำนักงาน อย. ดำเนินการ ดังต่อไปนี้

(๑) ส่งใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตเพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน

(๒) ให้ข้อมูลใบอนุญาตแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ประจำด่านตรวจสอบยาเสพติดให้โทษหรือวัตถุ

ออกฤทธิ์ หรือพนักงานศุลกากรประจำด่านศุลกากร ที่นำเข้าหรือส่งออกเพื่อใช้ในการตรวจ

สอบการนำยาเสพติดให้โทษหรือวัตถุออกฤทธิ์ติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราช

อาณาจักรเพื่อใช้รักษาโรคเฉพาะตัวตามใบอนุญาตของผู้รับอนุญาต รวมถึงการนำยาเสพ

ติดให้โทษหรือวัตถุออกฤทธิ์ส่วนที่เหลือจากที่ได้รับอนุญาตนั้นออกไปนอกราชอาณาจักร

หรือกลับเข้ามาในราชอาณาจักร แล้วแต่กรณี

(๓) เก็บข้อมูลใบอนุญาตไว้ที่สำนักงาน อย. เพื่อใช้ในการตรวจสอบ

ข้อ ๑๒ ผู้รับอนุญาตตามข้อ ๘ ให้ได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตนำเข้าหรือส่งออกยาเสพ

ติดให้โทษในประเภท ๒ หรือประเภท ๓ หรือวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ แล้ว

แต่กรณี

ข้อ ๑๓ ใบอนุญาตให้นำเข้าหรือส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ ที่ออกตามข้อ ๑๒

แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตผลิต นำเข้า หรือส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒

พ.ศ. ๒๕๖๓ ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ใช้ได้ต่อไปจนกว่าจะสิ้นระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ในใบ

อนุญาตนั้น

ข้อ ๑๔ บรรดาคำขอตามข้อ ๒ (๔) แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตผลิต นำ

เข้า หรือส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ พ.ศ. ๒๕๖๓ ที่ได้ยื่นไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ

และยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของผู้อนุญาต ให้ถือว่าเป็นคำขอรับใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้และให้

ดำเนินการต่อไปตามกฎกระทรวงนี้

ในกรณีที่คำขอตามวรรคหนึ่งมีข้อความแตกต่างไปจากคำขอตามกฎกระทรวงนี้ ให้ผู้อนุญาตมี

อำนาจสั่งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขเพิ่มเติมคำขอและส่งข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานเพิ่มเติมให้เป็นไปตามกฎ

กระทรวงนี้ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๗

สมศักดิ์ เทพสุทิน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๙ วรรคหนึ่งและ

วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติด บัญญัติให้การขออนุญาตและการออกใบอนุญาตนำยาเสพติด

ให้โทษหรือวัตถุออกฤทธิ์ของผู้ป่วยซึ่งเดินทางระหว่างประเทศและต้องใช้ยาเสพติดให้โทษหรือวัตถุออก

ฤทธิ์รักษาโรคเฉพาะตัวติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร โดยมีใบสั่งยาหรือหนังสือรับรองของ

ผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้ให้การรักษา หรือกรณีของสัตว์ป่วยซึ่งเดินทางระหว่างประเทศพร้อมเจ้าของสัตว์

และต้องใช้วัตถุออกฤทธิ์รักษาโรคเฉพาะตัวติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร โดยมีใบสั่งยา

หรือหนังสือรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่งซึ่งเป็นผู้ให้การรักษา ให้เป็นไปตามหลัก

เกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง และมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง บัญญัติให้กำหนดอัตราค่า

ธรรมเนียมไม่เกินอัตราตามบัญชีท้ายประมวลกฎหมายนี้หรือยกเว้นค่าธรรมเนียมในกฎกระทรวง จึงจำเป็น

ต้องออกกฎกระทรวงนี้

แหล่งข้อมูลทางการ

แสดงเฉพาะรุ่นที่ผ่านการตรวจและเผยแพร่แล้ว ตัวบทนำมาจากระบบกลางทางกฎหมาย (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา) โปรดตรวจกับแหล่งที่มาก่อนอ้างอิงในงานจริง