ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๗๗
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๗๗ และมาตรา ๔ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออก
กฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้จัดตั้งแผนกคดีล้มละลายในศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ และศาลอุทธรณ์
ภาค ๓ โดยให้มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีเกี่ยวกับกฎหมายล้มละลายในศาลนั้น
ข้อ ๒ ในกรณีมีปัญหาว่าคดีใดอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของแผนกคดีล้มละลายที่จัดตั้งขึ้น
ตามกฎกระทรวงฉบับนี้หรือไม่ ให้อธิบดีผู้พิพากษาประจำศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ และศาล
อุทธรณ์ภาค ๓ แล้วแต่กรณี เป็นผู้วินิจฉัย
ข้อ ๓ คดีเกี่ยวกับกฎหมายล้มละลายที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค
๒ และศาลอุทธรณ์ภาค ๓ ในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับให้ศาลนั้นพิจารณาพิพากษาต่อไปจนเสร็จ แต่ถ้า
อธิบดีผู้พิพากษาประจำศาลนั้น เห็นว่าคดีมีเหตุอันสมควรที่จะโอนคดีดังกล่าวไปพิจารณาพิพากษาใน
แผนกคดีล้มละลายที่จัดตั้งขึ้นในศาลนั้นตามกฎกระทรวงฉบับนี้ ก็ให้โอนไปได้
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๐
สุวิทย์ คุณกิตติ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันมีคดีล้มละลาย
เข้าสู่การพิจารณาของศาลมากขึ้น เพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีล้มละลายในทุกชั้นศาลเป็นไปโดย
รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพสมควรให้มีการจัดตั้งแผนกคดีล้มละลายขึ้นในศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์
ภาค ๒ และศาลอุทธรณ์ภาค ๓ และโดยที่มาตรา ๔ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ได้บัญญัติว่าการจัดตั้ง
แผนกในศาลให้ตราเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
JUSLUME