โดยที่มาตรา ๓๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้บัญญัติรับรองเสรีภาพในการเดิน
ทางของปวงชนชาวไทย โดยการจำกัดเสรีภาพดังกล่าวจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตาม
บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน
หรือการผังเมือง หรือเพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์ประกอบกับ
มาตรา ๒๖ บัญญัติว่าการตรากฎหมายต้องไม่เพิ่มภาระหรือจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลเกินสมควร
แก่เหตุ ซึ่งเมื่อพิจารณามาตรา ๑๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ที่บัญญัติให้
บุคคลทุกคนซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวงแล้ว คณะรักษาความสงบแห่งชาติเห็นว่าบทบัญญัติดังกล่าวเป็นการสร้างภาระให้แก่ผู้มีสัญชาติ
ไทยเกินสมควร เนื่องจากปัจจุบันการจัดเก็บและตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับผู้มีสัญชาติไทยมีความเป็นระบบ
แล้ว การกำหนดให้ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องยื่นรายการดัง
กล่าว (แบบ ตม.๖) จึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป กรณีจึงสมควรแก้ไขพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.
๒๕๒๒ ให้เหมาะสมกับกาลสมัยและเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนชาวไทยในการเดินทางเข้ามา
ในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรโดยกำหนดให้เฉพาะคนต่างด้าวเท่านั้นที่จะต้องยื่นรายการดังกล่าว ทั้งนี้
เพื่อประโยชน์ต่อความมั่นคงและส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศ