ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
กฎกระทรวง
การสำรวจตัวอย่างความพิการ
พ.ศ. ๒๕๖๘
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ.
๒๕๕๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้มีอายุสิบปี
ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้
“คนพิการ” หมายความว่า ผู้ที่มีความลำบากหรือปัญหาสุขภาพ ซึ่งทำให้เกิดข้อจำกัดในการทำ
กิจกรรม หรือผู้ที่มีลักษณะความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจ หรือสติปัญญาอย่างน้อยหนึ่งอย่าง
“ครัวเรือน” หมายความว่า ครัวเรือนของบุคคลทั่วไปซึ่งอาจประกอบด้วยบุคคลคนเดียวหรือ
หลายคนซึ่งอาศัยอยู่ในสถานที่เดียวกันหรือในบริเวณเดียวกัน ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือ
ญาติกันก็ได้
“หัวหน้าครัวเรือน” หมายความว่า สมาชิกในครัวเรือนคนใดคนหนึ่งซึ่งได้รับการยอมรับนับถือ
หรือยกย่องจากสมาชิกในครัวเรือนคนอื่นให้เป็นหัวหน้าครัวเรือน
“สมาชิกในครัวเรือน” หมายความว่า บุคคลซึ่งอาศัยอยู่ประจำในครัวเรือนในวันที่ทำการสำรวจ
ตัวอย่าง และให้หมายความรวมถึงบุคคลซึ่งเคยอยู่ประจำในครัวเรือน แต่ได้จากไปที่อื่นชั่วคราวโดยไม่มี
วัตถุประสงค์จะไปอยู่ประจำที่อื่น ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือญาติกันก็ได้
ข้อ ๓ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติสำรวจตัวอย่างความพิการเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความ
พิการ ข้อมูลพื้นฐานทางประชากร และสวัสดิการจากภาครัฐ เพื่อนำไปใช้วางแผนจัดสวัสดิการและความ
ช่วยเหลือ เพื่อให้คนพิการสามารถดำรงชีวิตและประกอบอาชีพได้เต็มตามศักยภาพของตนเอง รวมทั้งมี
คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
ข้อ ๔ เขตท้องที่ที่ทำการสำรวจตัวอย่างความพิการ ได้แก่ ทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
ข้อ ๕ ให้หัวหน้าครัวเรือนหรือสมาชิกในครัวเรือนของทุกครัวเรือนที่อยู่ในเขตท้องที่ตามข้อ ๔
ซึ่งได้รับคัดเลือกเป็นครัวเรือนตัวอย่าง เป็นผู้ให้ข้อมูลแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ โดยการให้สัมภาษณ์ ตอบ
แบบสอบถามผ่านระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ หรือด้วยวิธีการอื่น ตามที่ผู้อำนวยการประกาศกำหนด
ข้อ ๖ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบทำการสำรวจตัวอย่างความพิการ
ตามกฎกระทรวงนี้
ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๘
ประเสริฐ จันทรรวงทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรสำรวจ
ตัวอย่างความพิการในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความพิการ ข้อมูลพื้น
ฐานทางประชากร และสวัสดิการจากภาครัฐ เพื่อนำไปใช้วางแผนจัดสวัสดิการและความช่วยเหลือเพื่อให้
คนพิการสามารถดำรงชีวิตและประกอบอาชีพได้เต็มตามศักยภาพของตนเอง รวมทั้งมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้