ข้อ ๔ ให้กำหนดค่าภาคหลวง ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าภาคหลวง สำหรับการทำไม้ที่มีอยู่
ตามธรรมชาติ และมิใช่ไม้หวงห้าม
ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้
(ก) กรณีทำไม้เพื่อการค้า ลูกบาศก์เมตรละ ๘๐ บาท
(ข) กรณีทำไม้เพื่อการอื่น ลูกบาศก์เมตรละ ๔๐ บาท
(๒) ค่าภาคหลวง สำหรับการทำไม้ที่ได้จาก
การปลูกสร้างในพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต
ตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ
หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้
องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษา
หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน
หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวน
แห่งชาติ และมิใช่ไม้หวงห้ามตามกฎหมาย
ว่าด้วยป่าไม้ ลูกบาศก์เมตรละ ๒๐ บาท
(๓) ค่าภาคหลวง สำหรับการเก็บหาของป่า
ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ
(ก) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และมิใช่
ของป่าหวงห้ามตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้
๑) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า ลูกบาศก์เมตรละ ๑๖ บาท
๒) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น ลูกบาศก์เมตรละ ๔ บาท
(ข) ของป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ
และมิใช่ของป่าหวงห้ามตามกฎหมาย
ว่าด้วยป่าไม้ที่ไม่อาจคำนวณ
เป็นลูกบาศก์เมตรได้
หรือนิยมซื้อขายกันตามมาตรฐาน
นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร
๑) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการค้า ร้อยละสิบของราคาตลาด
แห่งจังหวัดท้องที่
ที่สำนักจัดการทรัพยากร
ป่าไม้แห่งท้องที่
ประกาศกำหนด
๒) กรณีเก็บหาของป่าเพื่อการอื่น ร้อยละห้าของราคาตลาด
แห่งจังหวัดท้องที่
ที่สำนักจัดการทรัพยากร
ป่าไม้แห่งท้องที่
ประกาศกำหนด
(๔) ค่าภาคหลวง สำหรับการเก็บหาของป่า
ที่ได้จากการปลูกสร้าง
(ก) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้าง
ในพื้นที่ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย
ว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ หรือพื้นที่
ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้องค์การ
อุตสาหกรรมป่าไม้ดูแลรักษาหรือ
พื้นที่ที่กรมป่าไม้รับรองสิทธิทำกิน
หรืออยู่อาศัยตามกฎหมายว่าด้วย
ป่าสงวนแห่งชาติ และมิใช่ของ
ป่าหวงห้ามตามกฎหมาย
ว่าด้วยป่าไม้ ลูกบาศก์เมตรละ ๔ บาท
(ข) ของป่าที่ได้จากการปลูกสร้าง
ในพื้นที่ที่ได้รับอนุญาตตาม
กฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ
หรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้ส่งมอบให้
องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้
ดูแลรักษาหรือพื้นที่ที่กรมป่าไม้
รับรองสิทธิทำกินหรืออยู่อาศัย
ตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ
และมิใช่ของป่าหวงห้าม
ตามกฎหมายว่าด้วยป่าไม้
ที่ไม่อาจคำนวณเป็นลูกบาศก์เมตรได้
หรือนิยมซื้อขายกันตามมาตรฐาน
นอกจากเป็นลูกบาศก์เมตร ร้อยละห้าของราคาตลาด
แห่งจังหวัดท้องที่
ที่สำนักจัดการทรัพยากร
ป่าไม้แห่งท้องที่
ประกาศกำหนด