ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
กฎกระทรวง
กำหนดค่าจ้างขั้นตํ่าและขั้นสูง
ที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบของผู้ประกันตนตามมาตรา ๓๓
พ.ศ. ๒๕๖๘
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓
และมาตรา ๔๖ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราช
บัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อ
ไปนี้
ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙ เป็นต้นไป
ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติประกัน
สังคม พ.ศ. ๒๕๓๓
ข้อ ๓ ค่าจ้างขั้นต่ำและขั้นสูงที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบของผู้ประกันตนตาม
มาตรา ๓๓ แต่ละคน ให้กำหนดเป็นจำนวน ดังต่อไปนี้
(๑) ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๗๑ จำนวนไม่ต่ำกว่า
เดือนละหนึ่งพันหกร้อยห้าสิบบาท และไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยบาท
(๒) ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๗๒ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๗๔ จำนวนไม่ต่ำกว่า
เดือนละหนึ่งพันหกร้อยห้าสิบบาท และไม่เกินเดือนละสองหมื่นบาท
(๓) ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๗๕ เป็นต้นไป จำนวนไม่ต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันหกร้อยห้า
สิบบาท และไม่เกินเดือนละสองหมื่นสามพันบาท
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘
ตรีนุช เทียนทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงค่า
จ้างขั้นต่ำและขั้นสูงที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคมของผู้ประกันตนตาม
มาตรา ๓๓ แต่ละคน ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน เพื่อให้ผู้ประกันตนได้รับ
ประโยชน์ทดแทนเพิ่มขึ้นตามฐานในการคำนวณเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคม จึงจำเป็นต้องออกกฎ
กระทรวงนี้