กำลังโหลด…

Juslume · ระบบจัดทำเอกสารคดี

พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช 2483 พุทธศักราช 2483

พระราชบัญญัติใช้บังคับพ.ศ. 2483มีผล 31 ธันวาคม 2483

ย้อนกลับ

วันที่ประกาศ31 ธันวาคม 2483

จำนวนมาตราหลัก (ไม่รวมมาตราแทรก)9 มาตรา

ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท

อ่าน 🔒 เขียน / ไฮไลท์

พระราชบัญญัติ

ว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรฉะเพาะกาล

เนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

พุทธศักราช ๒๔๘๓

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)

อาทิตย์ทิพอาภา

พล.อ. พิชเยนทรโยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓

เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรกำหนดวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะ

กาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทน

ราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่าย

สรรพากรฉะเพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ พุทธศักราช ๒๔๘๓”

มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ภาษีเงินได้ซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้น เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่

บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

ภาษีเงินได้ดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียก

เก็บโดยคำนวณจากเงินได้ที่ได้รับในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียก

เก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังต่อไปนี้

(๑) ปีภาษีที่ล่วงมาแล้วตามบทบัญญัติมาตราต่าง ๆ ของหมวด ๓ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือ

เป็นตั้งแต่ต้นเดือนเมษายนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓ รวมเก้าเดือน

(๒) การยื่นรายการตามมาตรา ๕๖, ๕๗ แห่งประมวลรัษฎากรนั้นให้ยื่นภายในเดือนพฤษภาคม

พุทธศักราช ๒๔๘๔ และให้แสดงรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินตลอดระยะเวลาสิบสอง

เดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔

(๓) ภาษีที่ประเมินเรียกเก็บนั้น ให้ประเมินเรียกเก็บตามจำนวนเงินได้พึงประเมินที่ได้รับตลอด

ระยะเวลาสิบสองเดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช

๒๔๘๔ แต่ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ แห่งเงินภาษีที่คำนวณได้

(๔) บทบัญญัติมาตรา ๔ มาตรา ๕ มาตรา ๖ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม

ประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๓ แห่งพระ

ราชบัญญัตินี้

มาตรา ๔ ภาษีโรงค้าซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้นเป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่

บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

ภาษีโรงค้าดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียก

เก็บโดยคำนวณจากค่ารายปีในปี พุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บใน

ปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังนี้

(๑) เมื่อคิดประเมินเป็นเงินภาษีเท่าใด ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ ของจำนวนเงินภาษีที่คิดได้

(๒) ระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเพียงกึ่งอัตราตามที่

กำหนดไว้ในมาตรา ๘๕ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑ เมษายน ถึงวันที่

๑๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะไม่ต้องยื่น

รายการเพื่อเสียภาษีตามที่กำหนดไว้ในมาตราเดียวกัน ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑๖ สิงหาคม

ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔

(๓) บทบัญญัติมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒)

พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๕ ภาษีโรงเรือนและที่ดินซึ่งประเมินเรียกเก็บตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน

พุทธศักราช ๒๔๗๕ และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ใน

มาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

ภาษีโรงเรือนและที่ดินดังกล่าวที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมิน

เรียกเก็บโดยคำนวณจากค่ารายปีในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียก

เก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้คิดประเมินเรียกเก็บตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน

พุทธศักราช ๒๔๗๕ และพระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ แต่ให้ถือค่ารายปีในระยะเวลาตั้งแต่

เดือนเมษายน ถึง เดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา ๖ ภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ซึ่งเรียกเก็บตามประกาศภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ

จุลศักราช ๑๒๓๒ และกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗

แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓

ภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้เรียก

เก็บโดยคำนวณจากค่าเช่าหรือเงินสมควรให้เช่าได้ในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ หรือตามอัตราที่ตั้งเก็บเต็ม ๑๒

เดือน ส่วนที่จะเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้เรียกเก็บตามประกาศภาษี เรือ โรงร้าน ตึก แพ

จุลศักราช ๑๒๓๒ และกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังนี้

(๑) สำหรับเรือ โรงร้าน ตึก แพให้เช่านั้น ค่าเช่าหรือเงินสมควรให้เช่าได้เพื่อการคำนวณภาษี ให้

ถือตั้งแต่ต้นเดือนเมษายนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓

(๒) สำหรับเรือ โรงร้าน ตึก แพไว้สินค้านั้น ให้คิดเงินภาษีตามประกาศภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ

จุลศักราช ๑๒๓๒ แต่ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ ของจำนวนเงินภาษีที่คิดได้

มาตรา ๗ ภาษีเงินได้ ภาษีโรงค้า ภาษีโรงเรือนและที่ดิน และภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ที่กล่าว

ไว้ในมาตรา ๓ มาตรา ๔ มาตรา ๕ และมาตรา ๖ นั้น สำหรับจำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บหรือเรียก

เก็บตั้งแต่ในปีพุทธศักราช ๒๔๘๕ เป็นต้นไป ให้คงปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆ

มาตรา ๘ ภาษีการธนาคาร การเครดิตฟองซิเอร์ การออมสินและการประกันภัย เงินช่วย

ประถมศึกษา และเงินช่วยบำรุงท้องที่ ซึ่งประเมินเรียกเก็บหรือเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากร กับอากร

ค่าน้ำซึ่งเรียกเก็บตามกฎหมายว่าด้วยอากรเกี่ยวกับการประมงนั้น ให้เป็นภาษีอากรและเงินช่วยอยู่ใน

ลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ และให้คงดำเนินการ

ต่อไปตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆ

มาตรา ๙ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

แหล่งข้อมูลทางการ

แสดงเฉพาะรุ่นที่ผ่านการตรวจและเผยแพร่แล้ว ตัวบทนำมาจากระบบกลางทางกฎหมาย (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา) โปรดตรวจกับแหล่งที่มาก่อนอ้างอิงในงานจริง