ข้อ ๑ ในการคำนวณต้นทุนการผลิตในประเทศแหล่งกำเนิดของสินค้าที่ถูกพิจารณาว่ามีการทุ่ม
ตลาดเพื่อหามูลค่าปกติตามมาตรา ๑๕ วรรคสอง (๒) ให้พิจารณาตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) ใช้ข้อมูลของผู้ส่งออกจากต่างประเทศหรือผู้ผลิตในต่างประเทศที่ได้บันทึกไว้อย่างถูกต้อง
สอดคล้องกับหลักการทางบัญชีอันเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในประเทศของผู้ส่งออกจากต่าง
ประเทศหรือในต่างประเทศที่ผลิตสินค้าที่ถูกพิจารณานั้น และมีรายละเอียดแสดงต้นทุน
เกี่ยวกับการผลิตและการขายสินค้าที่ถูกพิจารณาดังกล่าวอย่างมีเหตุผลสมควร
(๒) ในกรณีที่ไม่มีข้อมูลตาม (๑) ให้ใช้ข้อมูลเกี่ยวกับการปันส่วนต้นทุนที่เหมาะสม รวมถึงการ
ปันส่วนต้นทุนของสินค้าที่ถูกพิจารณาที่ผู้ส่งออกจากต่างประเทศหรือผู้ผลิตในต่างประเทศ
ใช้ในช่วงระยะเวลาการไต่สวน แต่ทั้งนี้ ต้องเป็นการปันส่วนต้นทุนที่ผู้ส่งออกจากต่าง
ประเทศหรือผู้ผลิตในต่างประเทศซึ่งสินค้าที่ถูกพิจารณาได้ใช้มาโดยตลอด โดยเฉพาะใน
ส่วนที่เกี่ยวกับการกำหนดระยะเวลาที่เหมาะสมของรายการ การตัดค่าเสื่อมสิ้น และการ
ตัดค่าเสื่อมราคา การปรับค่าใช้จ่ายฝ่ายทุน และรายการต้นทุนเพื่อการพัฒนาอื่น
ในกรณีที่พิจารณาการปันส่วนต้นทุนจากข้อมูลตาม (๑) จะต้องปรับต้นทุนการผลิตให้เหมาะสม
สำหรับรายการดังต่อไปนี้
(ก) ต้นทุนเกี่ยวกับรายการที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้ง ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการผลิตในปัจจุบันหรือใน
อนาคต
(ข) ต้นทุนในช่วงระยะเวลาการไต่สวนที่ได้รับผลกระทบจากการเริ่มต้นการผลิต แต่การปรับ
ต้นทุนในกรณีนี้จะต้องครอบคลุมถึงต้นทุนเมื่อสิ้นสุดช่วงระยะเวลาเริ่มต้นการผลิตด้วย ใน
กรณีที่ช่วงระยะเวลาเริ่มต้นการผลิตยาวกว่าช่วงระยะเวลาการไต่สวน ให้นำต้นทุนครั้งหลัง
สุดมาประกอบการพิจารณาด้วย