ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
พระราชบัญญัติ
ว่าด้วยการจำหน่ายที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ในท้องที่ตำบลคลองประเวศ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
พ.ศ. ๒๕๖๒
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
เป็นปีที่ ๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้
ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรจำหน่ายที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย ในท้องที่ตำบลคลองประเวศ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภา
นิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยการจำหน่ายที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์
ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในท้องที่ตำบลคลองประเวศ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัด
ฉะเชิงเทรา พ.ศ. ๒๕๖๒”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้น
ไป
มาตรา ๓ ให้จำหน่ายที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๗๔๘ เนื้อที่ประมาณ ๒ ไร่ ในท้องที่ตำบลคลองประเวศ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัด
ฉะเชิงเทรา
มาตรา ๔ ให้มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยจำหน่ายที่ดินที่ระบุไว้ในมาตรา ๓ และ
เมื่อได้จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินแล้ว ให้มหาวิทยาลัยประกาศในราชกิจจานุ
เบกษา ในประกาศนั้นให้แสดงวันที่โอนกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ชื่อผู้ซื้อที่ดินและราคาที่จำหน่ายไว้ด้วย
มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากนางเน้ย พูนสิน ได้
อุทิศที่ดิน ในท้องที่ตำบลคลองประเวศ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ประมาณ ๒ ไร่ ตามโฉนด
ที่ดินเลขที่ ๕๗๔๘ ให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย โดยมีวัตถุประสงค์ให้
มหาวิทยาลัยจำหน่ายหรือแลกเปลี่ยนที่ดินเพื่อประโยชน์ในการนำรายได้มาสนับสนุนการบริหารงานของ
มหาวิทยาลัยได้ แต่โดยที่มาตรา ๑๒ (๑) วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๐ บัญญัติให้การจำหน่ายอสังหาริมทรัพย์ของมหาวิทยาลัย ให้กระทำได้เฉพาะ
อสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาโดยมีผู้อุทิศให้ ซึ่งมีวัตถุประสงค์ให้จำหน่ายได้ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติ
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๐ บัญญัติให้กรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ของ
มหาวิทยาลัยจะจำหน่ายหรือโอนได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้