มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้
“ทหารผ่านศึก” หมายความว่า
(๑) ทหารหรือบุคคลซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่ในราชการทหารหรือบุคคลซึ่งทำหน้าที่ทหารตามที่
กระทรวงกลาโหมกำหนดและได้กระทำหน้าที่นั้นในการสงครามหรือในการรบไม่ว่าภายใน
หรือภายนอกราชอาณาจักร หรือในการปราบปรามการจลาจล
(๒) ทหารหรือบุคคลซึ่งทำการป้องกันหรือปราบปรามการกระทำอันเป็นภัยต่อความมั่นคงหรือ
ความปลอดภัยแห่งราชอาณาจักรไม่ว่าภายในหรือภายนอกราชอาณาจักร ตามที่กระทรวง
กลาโหม หรือสำนักนายกรัฐมนตรีกำหนด
“ทหารผ่านศึกประจำการ” หมายความว่า ทหารผ่านศึกที่กำลังรับราชการทหารหรือราชการ
ประจำในกระทรวง ทบวง กรม เว้นแต่ผู้ที่เป็นข้าราชการการเมือง ข้าราชการวิสามัญ หรือลูกจ้าง
“ทหารผ่านศึกนอกประจำการ” หมายความว่า ทหารผ่านศึกผู้ที่ไม่ใช่ทหารผ่านศึกประจำการ
“ครอบครัวทหารผ่านศึก” หมายความว่า บิดามารดา สามีภริยา และบุตรของทหารผ่านศึก
“ทหารนอกประจำการ” หมายความว่า ทหารกองหนุนประเภทที่ ๑ หรือผู้ที่พ้นราชการทหาร
ประเภทที่ ๑ รวมทั้งนายทหารสัญญาบัตรและนายทหารประทวนนอกประจำการซึ่งมีสิทธิได้รับเบี้ยหวัด
บำเหน็จหรือบำนาญตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกหรือไม่
“กรรมการ” หมายความว่า กรรมการสภาทหารผ่านศึก
“ผู้อำนวยการ” หมายความว่า ผู้อำนวยการองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
“รองผู้อำนวยการ” หมายความว่า รองผู้อำนวยการองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
“พนักงาน” หมายความว่า บุคคลซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่สังกัดอยู่ในองค์การสงเคราะห์
ทหารผ่านศึก รับเงินเดือนจากเงินงบประมาณประเภทเงินเดือนขององค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
“รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
JUSLUME