ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติทางหลวง
พ.ศ. ๒๕๓๕
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรี
ว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้
“ยานพาหนะ” หมายความว่า รถยนต์ รถจักรยานยนต์ รถบรรทุก รถบรรทุกคนโดยสาร และ
รถพ่วง
“รถยนต์” หมายความว่า ยานพาหนะตั้งแต่สามล้อขึ้นไป และเดินด้วยกำลังเครื่องยนต์ กำลัง
ไฟฟ้า หรือพลังงานอื่น
“รถจักรยานยนต์” หมายความว่า ยานพาหนะที่เดินด้วยกำลังเครื่องยนต์ กำลังไฟฟ้า หรือ
พลังงานอื่นและมีล้อไม่เกินสองล้อ ถ้ามีรถพ่วงข้างมีล้อเพิ่มอีกไม่เกินหนึ่งล้อ
“รถบรรทุก” หมายความว่า รถยนต์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้บรรทุกสิ่งของหรือสัตว์
“รถบรรทุกคนโดยสาร” หมายความว่า รถยนต์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้บรรทุกคนโดยสารเกินเจ็ดคน
“รถพ่วง” หมายความว่า ยานพาหนะที่เคลื่อนที่ไปโดยใช้ยานพาหนะอื่นลากจูง
ข้อ ๒ อัตราความเร็วของยานพาหนะบนทางหลวงชนบทมีดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ ให้ใช้ความเร็วไม่เกินชั่วโมงละ ๙๐ กิโลเมตร
(๒) รถยนต์ขณะที่ลากจูงรถพ่วง หรือรถยนต์สามล้อ ให้ใช้ความเร็วไม่เกินชั่วโมงละ ๖๐
กิโลเมตร
(๓) รถบรรทุกที่มีน้ำหนักรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกิน ๑,๒๐๐ กิโลกรัม ไม่ว่าจะลากจูงรถพ่วง
ด้วยหรือไม่ก็ตาม หรือรถบรรทุกคนโดยสาร ให้ใช้ความเร็วไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร
ข้อ ๓ ในเขตทางที่มีเครื่องหมายจราจรแสดงว่าเป็นเขตอันตราย หรือเขตให้ขับรถช้า ๆ ให้ลด
ความเร็ว และใช้ความระมัดระวังเพิ่มขึ้นตามสมควร
ข้อ ๔ ในกรณีที่มีเครื่องหมายจราจรกำหนดอัตราความเร็วต่ำกว่าอัตราที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ ให้
ใช้ความเร็วไม่เกินอัตราความเร็วที่กำหนดไว้นั้น
ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
พินิจ จารุสมบัติ
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนด
อัตราความเร็วของยานพาหนะบนทางหลวงชนบทเพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน
ประกอบกับมาตรา ๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้บัญญัติให้การกำหนดอัตรา
ความเร็วของยานพาหนะต้องเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้