ข้อ ๑ ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ประกันตนที่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานตาม
มาตรา ๗๘ เพราะเหตุถูกเลิกจ้างในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ ตั้งแต่วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ถึงวันที่ ๓๑
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ มีสิทธิได้รับเงินทดแทนในกรณีว่างงานในอัตราร้อยละห้าสิบของค่าจ้างรายวัน โดย
ให้ได้รับครั้งละไม่เกินสองร้อยสี่สิบวัน
ในกรณีผู้มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนตามวรรคหนึ่งยื่นคำขอรับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่าง
งานเพราะเหตุถูกเลิกจ้างเกินกว่าหนึ่งครั้งภายในระยะเวลาหนึ่งปีปฏิทิน ให้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนในกรณี
ว่างงานทุกครั้งรวมกันได้ไม่เกินสองร้อยสี่สิบวัน
ในกรณีผู้มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองมีสิทธิได้รับเงินทดแทนใน
กรณีว่างงานเพราะเหตุถูกเลิกจ้าง เหตุลาออกจากงาน หรือเหตุสิ้นสุดสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการ
จ้างไว้แน่นอนและเลิกจ้างตามกำหนดระยะเวลานั้น ตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และอัตราการได้
รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน พ.ศ. ๒๕๔๗ ในปีปฏิทินเดียวกันด้วย ให้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนใน
กรณีว่างงานเพราะเหตุดังกล่าวตามหลักเกณฑ์และอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงนั้นแต่เมื่อรวมกับ
ประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานเพราะเหตุถูกเลิกจ้างตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองแล้วต้องไม่เกินสองร้อยสี่
สิบวันในหนึ่งปีปฏิทิน
JUSLUME