ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
พระราชบัญญัติ
เปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี
และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ
พ.ศ. ๒๕๓๗
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้
ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี
และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ ยินยอมของ
รัฐสภา ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัด
กบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๗”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้น
ไป
มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาล
จังหวัดอำนาจเจริญ ดังนี้
(๑) ให้ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี มีเขตตลอดท้องที่อำเภอกบินทร์บุรี และอำเภอนาดี จังหวัด
ปราจีนบุรี
(๒) ให้ศาลจังหวัดอุบลราชธานี มีเขตตลอดท้องที่จังหวัดอุบลราชธานี
(๓) ให้ศาลจังหวัดอำนาจเจริญ มีเขตตลอดท้องที่จังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา ๔ บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอกุดข้าวปุ้น อำเภอเขมราฐ และอำเภอโพธิ์ไทร จังหวัด
อุบลราชธานี ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดอำนาจเจริญในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้คง
พิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งศาล
จังหวัดสระแก้วขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีเขตตลอดท้องที่จังหวัดสระแก้ว ทำให้ท้อง
ที่อำเภอในเขตศาลจังสระแก้วซ้ำซ้อนกับท้องที่อำเภอในเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีบางส่วน สมควร
เปลี่ยนแปลงเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีให้สอดคล้องกับเขตการปกครองท้องที่ของจังหวัดสระแก้วและ
จังหวัดปราจีนบุรี และโดยที่พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๖ ได้แยกอำเภออำนาจเจริญ
อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลือ
อำนาจ ออกจากการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ ดังนั้น เพื่อให้ศาล
จังหวัดอุบลราชธานีและศาลจังหวัดอำนาจเจริญ มีเขตอำนาจตลอดท้องที่ของจังหวัดนั้นตามเขตการ
ปกครองท้องที่อันเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้