กำลังโหลด…

Juslume · ระบบจัดทำเอกสารคดี

กฎกระทรวง ฉบับที่ 401 (พ.ศ. 2568) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร

กฎกระทรวงใช้บังคับพ.ศ. 2568มีผล 19 พฤศจิกายน 2568

ย้อนกลับ

วันที่ประกาศ19 พฤศจิกายน 2568

จำนวนมาตราหลัก (ไม่รวมมาตราแทรก)0 มาตรา

ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท

อ่าน 🔒 เขียน / ไฮไลท์

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๔๐๑ (พ.ศ. ๒๕๖๘)

ออกตามความในประมวลรัษฎากร

ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ

แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๑๓ และมาตรา ๔๒ (๑๗) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่ง

แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๔๙๖ รัฐมนตรีว่าการ

กระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้

“จังหวัดท่องเที่ยวรอง” หมายความว่า เขตจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดจันทบุรี

จังหวัดชัยนาท จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดชุมพร จังหวัดเชียงราย จังหวัดตรัง จังหวัดตราด จังหวัดตาก จังหวัด

นครนายก จังหวัดนครพนม จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดนราธิวาส จังหวัดน่าน

จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปัตตานี จังหวัดพะเยา จังหวัดพัทลุง จังหวัดพิจิตร

จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดแพร่ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดแม่ฮ่องสอน

จังหวัดยโสธร จังหวัดยะลา จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดระนอง จังหวัดราชบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดเลย จังหวัด

ลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสกลนคร จังหวัดสตูล จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสระแก้ว

จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดสุโขทัย จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดหนองคาย จังหวัดหนองบัวลำภู

จังหวัดอ่างทอง จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดอุบลราชธานี

และให้หมายความรวมถึงอำเภอในเขตจังหวัด ดังต่อไปนี้

(๑) จังหวัดกระบี่ เฉพาะในท้องที่อําเภอเขาพนม อําเภอปลายพระยา และอําเภอลําทับ

(๒) จังหวัดกาญจนบุรี เฉพาะในท้องที่อําเภอด่านมะขามเตี้ย อําเภอท่าม่วง อําเภอท่ามะกา

อําเภอบ่อพลอย อําเภอพนมทวน อําเภอเลาขวัญ อําเภอหนองปรือ และอําเภอห้วยกระเจา

(๓) จังหวัดขอนแก่น เฉพาะในท้องที่อําเภอกระนวน อําเภอเขาสวนกวาง อําเภอโคกโพธิ์ไชย

อําเภอชนบท อําเภอชุมแพ อําเภอซําสูง อําเภอน้ำพอง อําเภอโนนศิลา อําเภอบ้านไผ่

อำเภอบ้านฝาง อําเภอบ้านแฮด อําเภอเปือยน้อย อําเภอพระยืน อําเภอพล อําเภอภูผา

ม่าน อําเภอภูเวียง อําเภอมัญจาคีรี อําเภอเวียงเก่า อําเภอแวงน้อย อําเภอแวงใหญ่ อําเภอ

สีชมพู อําเภอหนองนาคํา อําเภอหนองเรือ อําเภอหนองสองห้อง และอําเภออุบลรัตน์

(๔) จังหวัดฉะเชิงเทรา เฉพาะในท้องที่อําเภอคลองเขื่อน อําเภอท่าตะเกียบ อําเภอบางน้ำ

เปรี้ยว อําเภอแปลงยาว อําเภอราชสาส์น และอําเภอสนามชัยเขต

(๕) จังหวัดชลบุรี เฉพาะในท้องที่อําเภอเกาะจันทร์ อําเภอบ่อทอง อําเภอบ้านบึง อําเภอ

พนัสนิคม อําเภอพานทอง และอําเภอหนองใหญ่

(๖) จังหวัดเชียงใหม่ เฉพาะในท้องที่อําเภอกัลยาณิวัฒนา อําเภอไชยปราการ อําเภอดอยเต่า

อําเภอดอยสะเก็ด อําเภอดอยหล่อ อําเภอพร้าว อําเภอแม่แจ่ม อําเภอแม่แตง อําเภอแม่

วาง อําเภอแม่อาย อําเภอเวียงแหง อําเภอสะเมิง อําเภอสันทราย อําเภอสันป่าตอง อําเภ

อสารภี อําเภออมก๋อย และอําเภอฮอด

(๗) จังหวัดนครราชสีมา เฉพาะในท้องที่อําเภอแก้งสนามนาง อําเภอขามทะเลสอ อําเภอ

ขามสะแกแสง อําเภอคง อําเภอครบุรี อําเภอจักราช อําเภอเฉลิมพระเกียรติ อําเภอชุมพวง

อําเภอโชคชัย อําเภอด่านขุนทด อําเภอเทพารักษ์ อําเภอโนนแดง อําเภอโนนไทย อําเภอ

โนนสูง อําเภอบัวลาย อําเภอบัวใหญ่ อําเภอบ้านเหลื่อม อําเภอประทาย อําเภอปักธงชัย

อําเภอพระทองคํา อําเภอพิมาย อําเภอเมืองยาง อําเภอลําทะเมนชัย อําเภอวังน้ำเขียว

อําเภอสีคิ้ว อําเภอสีดา อําเภอสูงเนิน อําเภอเสิงสาง อําเภอหนองบุญมาก และอําเภอ

ห้วยแถลง

(๘) จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เฉพาะในท้องที่อําเภอกุยบุรี อําเภอทับสะแก อําเภอบางสะพาน

อําเภอบางสะพานน้อย และอําเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์

(๙) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เฉพาะในท้องที่อําเภอท่าเรือ อําเภอนครหลวง อําเภอบางซ้าย

อําเภอบางบาล อําเภอบางปะหัน อําเภอบ้านแพรก อําเภอผักไห่ อําเภอภาชี อําเภอมหา

ราช อําเภอลาดบัวหลวง อําเภอวังน้อย อําเภอเสนา และอําเภออุทัย

(๑๐) จังหวัดพังงา เฉพาะในท้องที่อําเภอกะปง อําเภอเกาะยาว อําเภอคุระบุรี อําเภอตะกั่วทุ่ง

อําเภอทับปุด อําเภอท้ายเหมือง และอําเภอเมืองพังงา

(๑๑) จังหวัดเพชรบุรี เฉพาะในท้องที่อําเภอบ้านลาดและอําเภอหนองหญ้าปล้อง

(๑๒) จังหวัดระยอง เฉพาะในท้องที่อําเภอเขาชะเมา อําเภอนิคมพัฒนา อําเภอบ้านค่าย อําเภ

อบ้านฉาง อําเภอปลวกแดง และอำเภอวังจันทร์

(๑๓) จังหวัดสงขลา เฉพาะในท้องที่อําเภอกระแสสินธุ์ อําเภอคลองหอยโข่ง อําเภอควนเนียง

อําเภอจะนะ อําเภอเทพา อําเภอนาทวี อําเภอนาหม่อม อําเภอบางกล่ำ อําเภอเมือง

สงขลา อําเภอระโนด อําเภอรัตภูมิ อําเภอสทิงพระ อําเภอสะเดา อําเภอสะบ้าย้อย และ

อำเภอสิงหนคร

(๑๔) จังหวัดสระบุรี เฉพาะในท้องที่อําเภอแก่งคอย อําเภอเฉลิมพระเกียรติ อําเภอดอนพุด

อําเภอบ้านหมอ อําเภอวังม่วง อําเภอวิหารแดง อําเภอหนองแค อําเภอหนองแซง และ

อําเภอหนองโดน

(๑๕) จังหวัดสุราษฎร์ธานี เฉพาะในท้องที่อําเภอกาญจนดิษฐ์ อําเภอคีรีรัฐนิคม อําเภอเคียนซา

อําเภอชัยบุรี อําเภอไชยา อําเภอดอนสัก อําเภอท่าฉาง อําเภอท่าชนะ อําเภอบ้านนาเดิม

อําเภอบ้านนาสาร อําเภอพระแสง อําเภอพุนพิน อําเภอเมืองสุราษฎร์ธานี อําเภอวิภาวดี

และอําเภอเวียงสระ

“โฮมสเตย์ไทย” หมายความว่า สถานที่พักชั่วคราวซึ่งเจ้าของบ้านนำพื้นที่ใช้สอยภายในบ้านมา

ดัดแปลงเป็นห้องพักและจัดบริการสิ่งอำนวยความสะดวกตามสมควร โดยเรียกค่าตอบแทนจากผู้พักอันมี

ลักษณะเป็นการประกอบกิจการเพื่อหารายได้เสริม และมีจำนวนไม่เกินสี่ห้อง มีผู้พักรวมกันไม่เกินยี่สิบคน

และได้ขึ้นทะเบียนกับกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

“สถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม” หมายความว่า สถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วย

โรงแรม

ข้อ ๒ กำหนดให้เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าที่พักโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม ค่าที่พักโฮม

สเตย์ไทย ค่าที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม หรือค่าบริการของร้านอาหาร สำหรับการเดินทางท่อง

เที่ยวในราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ ๒๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ ถึงวันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ ตาม

จำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท เป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสีย

ภาษีเงินได้ ทั้งนี้ เฉพาะกรณีที่ผู้มีเงินได้ได้รับใบกำกับภาษีตามมาตรา ๘๖/๔ แห่งประมวลรัษฎากร ที่ได้จัด

ทำในรูปแบบกระดาษหรือโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ตามมาตรา ๓ โสฬส แห่งประมวลรัษฎากร และให้

เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๓ ในกรณีที่ผู้มีเงินได้จ่ายค่าที่พักหรือค่าบริการตามข้อ ๒ เกินหนึ่งหมื่นบาท ให้เงินได้เท่าที่

ได้จ่ายเป็นค่าที่พักหรือค่าบริการดังกล่าวตามจำนวนที่จ่ายจริงในส่วนที่เกินหนึ่งหมื่นบาทแต่ไม่เกินหนึ่ง

หมื่นบาท เป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ ทั้งนี้ เฉพาะกรณีที่ผู้มี

เงินได้ได้รับใบกำกับภาษีตามมาตรา ๘๖/๔ แห่งประมวลรัษฎากร ที่ได้จัดทำโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์

ตามมาตรา ๓ โสฬส แห่งประมวลรัษฎากร และให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดี

ประกาศกำหนด

ข้อ ๔ ในกรณีที่ผู้มีเงินได้จ่ายค่าที่พักหรือค่าบริการตามข้อ ๒ หรือข้อ ๓ สำหรับการเดินทาง

ท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง ให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้เพิ่มขึ้นจากข้อ ๒ หรือข้อ ๓ อีกเป็นจำนวนร้อย

ละห้าสิบของค่าที่พักหรือค่าบริการที่ได้จ่ายไปสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง

ข้อ ๕ ผู้มีเงินได้ที่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามกฎกระทรวงนี้ต้องไม่เป็นห้างหุ้นส่วนสามัญ

คณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล หรือกองมรดกที่ยังมิได้แบ่ง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๘

เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริม

การท่องเที่ยวภายในประเทศ อันจะกระตุ้นให้ภาคการท่องเที่ยวและภาคธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องขยายตัวอย่าง

ต่อเนื่องและลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดท่องเที่ยวหลักกับจังหวัดท่องเที่ยวรอง สมควร

กำหนดให้เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าที่พักโรงแรมให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม

ค่าที่พักโฮมสเตย์ไทย ค่าที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม หรือค่าบริการของร้านอาหารในราชอาณาจักร

เป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

แหล่งข้อมูลทางการ

แสดงเฉพาะรุ่นที่ผ่านการตรวจและเผยแพร่แล้ว ตัวบทนำมาจากระบบกลางทางกฎหมาย (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา) โปรดตรวจกับแหล่งที่มาก่อนอ้างอิงในงานจริง