ให้นายกเทศมนตรีและเทศมนตรีแห่งเทศบาลทุกเทศบาลที่ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งขึ้นครบ
หนึ่งปีแล้ว ซึ่งเป็นเหตุให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในท้องที่นั้น ๆ พ้นจากตำแหน่งและหน้าที่ตามความใน
มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มีอำนาจหน้าที่อย่างเดียวกับอำนาจหน้าที่ของกำนัน
และผู้ใหญ่บ้าน บรรดาที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยการปกครองท้องที่ ตามความในมาตรา ๔๑ แห่งพระ
ราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ เท่าที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้
(๑) อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช
๒๔๕๗ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ (ฉบับที่ ๒)
พุทธศักราช ๒๔๘๖ ข้อ ๑ ข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๕ ข้อ ๖ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓
ข้อ ๑๔ และข้อ ๑๕
(๒) อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๓๕ ข้อ ๑ มาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติ
ลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช ๒๔๕๗
JUSLUME