ค้นหามาตราพิมพ์เลขมาตรา เช่น 288, 288/1 หรือข้อความในตัวบท
พระราชบัญญัติ
ว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร
พุทธศักราช ๒๔๗๕
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า สมควรจำกัดการยึดทรัพย์สินของกสิกร เพื่อให้กสิกร
สามารถประกอบการอาชีพในทางกสิกรรมต่อไปได้
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้นไว้ด้วยความแนะนำยินยอมของสภาผู้
แทนราษฎร โดยบทมาตราต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร
พุทธศักราช ๒๔๗๕”
มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ตั้งแต่วันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้สืบไป ให้ยกเลิกบทบัญญัติในกฎหมาย ซึ่งมีข้อความ
แย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
มาตรา ๔ “กสิกร” หมายความว่า ผู้ที่มีอาชีพในการกระทำการกสิกรรม เช่นทำนาหรือทำสวน
หรือทำไร่ หรือเลี้ยงสัตว์
มาตรา ๕ ทรัพย์สินของกสิกรดังจะกล่าวต่อไปนี้ ท่านห้ามมิให้เจ้าหนี้ยึด คือ
(ก) พืชผลที่ยังไม่ถึงเวลาเกี่ยวเก็บ
(ข) พืชพันธุ์ที่จะใช้ในปีต่อไปตามปริมาณอันสมควร โดยเทียบเคียงกับเนื้อที่ซึ่งกสิกรได้ทำในปีที่
แล้วมา
(ค) พืชผลที่เก็บไว้สำหรับเลี้ยงตัวและครอบครัวตามฐานานุรูปสำหรับปีหนึ่ง
(ฆ) สัตว์และเครื่องมืออันประกอบการอาชีพที่มีไว้พอควรแก่การดำเนินอาชีพต่อไป
มาตรา ๖ ทรัพย์สินของกสิกรดังกล่าวในมาตรา ๕ นั้น ถ้าหากถูกยึดอยู่และยังมิได้ขายจนถึงวัน
ใช้พระราชบัญญัตินี้ เจ้าของก็อาจร้องขอให้ถอนการยึดเสียได้ก่อนที่ได้ขายทอดตลาด
ประกาศมา ณ วันที่ ๒๑ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน
ผู้รับพระบรมราชโองการ
พระยามโนปกรณ์นิติธาดา
ประธานคณะกรรมการราษฎร